Pacotron ( cánto tempo sen lerte, chico...) envíanos este fantástico artigo para a súa publicación onde proceda.
Nós...procedemos.
Paga a pena, verdadeiramente.
Saúdos, Pacotron.
"DEFINITIVAMENTE.....CARA ATRÁS"
"Vivimos nun mundo estraño. Vivimos cara atrás. Somos coma nécoras fuxidías e temerosas. Ninguén semella capaz de parar isto. Nin tan siquera se intenta.
Unha especie de "decelerador" de partículas instalouse no noso País e nas nosas aldeas, vilas e cidades. Estamos en 1976 ou no 2009?. Bonita pregunta. Resposta apurada: teño dúbidas de vivir tan siquera en 1976.
A finais dos anos oitenta do século pasado apareceu Nirvana.
A principios dos noventa, en 1993, publicouse o primeiro álbum de Bjork en solitario.
Pasaron xa Oasis, Blur ou Pulp.
Radiohead publicou o seu primeiro disco no 1992.
Patty Smith sigue viva.........e Coldplay tamén, pese ás acusacións de plaxio.
Jamiroquai....alguén sabe quen é?, tocou en Vigo. Morrisey en Benicassim ou Madrid.
En España ( e na Galiza ) existen Los Planetas ou Ivan Ferreiro. Russian Red ou Dorian. Nadadora ou Cat People. Guru Deva ( da Coru ) ou Niño y Pistola. Refree.....tan marabilloso, ou Nacho Vegas. Tamén Sevigny, que son da Coru....ou Shine, o grupo coruñés revelación do 2009 nos premios Inframundo.
Falando de Inframundo. Onte entregáronse os premios Primus 09. Foi no Teatro Colón. Estábamos os amigos, os grupos, as familias e catro máis. Bastante cheo para un acto que non recibiu apenas promoción algunha. É que NON IMPORTA. Eran premios para grupos pop e rock....algo do pasado. De melenudos, raritos e gais. De "maricones" e "drogoadictos", vaia.
Algo para esconder.
Na nosa cidade, na Coruña, na metrópole do noroeste, na das forzas atroces, na Coruña que rabuña, podes fácilmente ver a dúas neniñas movendo as cachas en roupa interior no aparcadoiro da Torre dúas veces en quince días. Os seus compañeiros de "grupo" emiten letras que dá vergoña allea reproducir. Chámanlle o Reggaeton. É machismo puro e duro. A "mayonesa" mental na que vivimos considera normal que os nosos vellotes supuren fluídos corporais mirando para rapazas que podían ser as súas bisnetas.........quen lles dera.
A igualdade acádase tamén, no plano feminino, coa "gozada" de ver a eses rapazolos que moven as cadeiras, ao xeito caribeño, mentras cantan "Dale, dale, dale morena....". Elas teñen dereito a desfrutar coma os homes. Coma os vellotes.
Unha parella de vintetantos anos márcase un pasodoble español. Quizais viña da procesión da Estrela, en Arteixo.
Falemos desta procesión.
Onte, unha asociación de veciños, a "Monte da Estrela", conseguiu o que parecería imposible...se non fose certo: que se volva celebrar a procesión, ou romaria, da subida ao monte da Estrela, cargando coa Virxe de Monteagudo. Dúo musical, gaitas e churrasco. "Qué más se puede pedir".
Case mil romeiros. Cincuenta anos sen celebrarse. Próxima misión?. Mellorar as dotacións educativas de Arteixo?, mellorar as instalacións deportivas? potenciar o civismo neste verán verbeneiro que emporca de lixo toda canta explanada se adica a festas? Construír un Centro Cívico para a mocidade?, algún Centro de Día?
Non.
Reconstruír a Capela!!!!
Cércanos a barbarie.
Somos os profetas do non. Negamos o presente. Negamos o futuro. Rexeitamos os cambios, as transformacións. Calquera aprendizaxe. HAI QUE FACER O QUE SEMPRE SE FIXO. Mirar cara atrás con agarimo. Con mito. O mito do paraíso perdido....ou inventado, que a estas alturas tanto dá.
Síntome do Inframundo. Como os premios de onte. Como os premiados de onte. Como Krakovia onte. Inframundo. Lumpen cultural. Mundo dos espíritos. Dos espíritos libres.
Quero dicilo. Pódese dicir?
El Consorcio non é Pop.
Raphael non é Pop.
Bisbal non é Pop.
O "mueve mueve" non é Pop.
Eu son Pop. O mundo é Pop.
Imos cara atrás. Coma nécoras.
Never Mind. Xa o dicían os Pistols. Never Mind. Xa o dicía Nirvana.
Realmente, cércanos a barbarie.
Se Kurt levantase a cabeza........."
Grazas, Pacotron!!!!!!!
