NOC saca "negroscurocasiclaro": unha qualité case, pero case, katangueira

by Katangueiro, a partir dun extenso correo que nos envían os Amigos Popeiros

¿Resulta acaso unha lousa tan pesada vivir nunha cidade europea de tamaño medio, como é o caso da nosa marineda e katanguista extensión urbana e humana, que resulte pouco menos que imposible triunfar en calquera das artes plásticas e/ou drásticas que nos propoñamos si no y sólo si no nos trasladamos a vivir a Madriz, rompeolas de todas as katangas, e operamos desde alí? É isto posible?

Os nosos Amigos Popeiros cren que non, aínda que as probas e a experiencia digan, máis ben, o contrario. Eu, como xa vos vou rancio, non podo menos que lembrar a Radio Océano, un grupo de moitísimas máis excelencias que moitos e moitas que pululan por aí agochados, á espreita do seguinte asalto, detrás das liñas defensivas dos corenta abominables!!!

O certo é que salvo Xoel Deluxe, que tivo de marchar á capital estatal katangueira, e algunha aparición de Pablo Bicho, outro que tal, non sabemos de grupos locais que puidesen ter obtido a recompensa, cando menos, de que se lles escoitase e dese unha oportunidade. Triste sino o do pop en Katanga!!!!!!

Pero eis que os Amigos Popeiros insisten en que escoitemos e valoremos (nota de Katangueiro: sería mellor "valoricemos") o ambicioso traballo destes tipos tan próximos a Katanga...polo menos así o está o seu local de ensaio: ao sur do Río Lobo ou Ronda de Nelle, nas beiriñas máis septemtrionais do Río Bravo ou Ronda de Outeiro. Amigos de Katanga, pois.

Estes rapaces, que se chaman NOC, veñen de poñer á venda o seu primeiro cd titulado "Negroscurocasiclaro". Os Amigos Popeiros recoméndano (nota de Pacotrón; e eu tamén). Podedes coñecer algo máis de todo este enredo musical AQUÍ MESMIÑO.

Sigo sendo apenas un excéptico para este tipo de apostas (nota de Katangueiro: non sei por qué Pacotrón ten que meter notas nas miñas entradas), e máis se proceden dos nosos espirituosos  Amigos Popeiros, pero non estaría nada mal, e xa lle iría sendo hora, que por unha vez o grupo máis escoitado -esperamos que fóra dos corenta indesexables, of course-, estea formado por unha peña galega de aquí, e non por subprodutos niñato-madrileñoides ou caribeño-perralleiros de quita, sobre todo de quita, e pon!!!! (nota de Pacotrón: ou de Pin e Pon, que tamén).

KATANGUEIRA AUSTRONÁUTICA: Agora mesmo vou largar polo sumidoiro das letrinas este p. cedé do p. Bisbalete e a súa p. canción do p. mundial e vou poñer NOC. Así, cun par....

KATANGUEIRA DESPELOTADA: Uf...por fin...qué paz....Este Katangueiro e os seus gustos musicais tan mamarracheiros e ranciotes!!!!!! Mira que traer para as vacacións a discografía completa de TODOS os triunfitos, os máis patéticos tamén!!!!! Dáballe así, e así e así.......!!!!

Uf,en fin...vaia liada me monta a Katangueira desta vez.....Aburete yogurete!!!! (nota de Pacotrón: é que a culpa é túa, neno, por prea e borde) (nota de Katangueiro: quita daí pero xa, rata de sumidoiro!!!).

O rapto de Europa. Nova entrega da nosa particular serie "Os sete piares da infamia"

by Pacotrón

Van máis aló de de dos mil anos. Daquela, xa existía o lugar que hoxe coñecemos como Katanga, referencia mitolóxica que ás veces oculta entre nós a existencia dunha auténtica Katanga dentro da República Democrática do Congo. Katanga africana, pois, como o son todos eses rapaces e rapazas que conviven actualmente no noso barrio. Katangueiros. Da Coruña. De Europa. Qué contraditorio.

Este lugar, estratéxicamente situado aos pés do Monte do Destino (Penamoa), servía de seguro como un excelente mirador natural sobre o Golfo Ártabro, o fantástico porto natural arredor do cal habitaban os nosos antepasados. Desde aquí, cómo non marabillarse coa contemplación das maniobras de entrada ou saída do Golfo que realizaban os impresionantes trirremes romanos. Cómo non sentir o alento do Imperio, que era entón o alento de Europa!!!!!! Katanga, a nosa Katanga, é a fin de contas, quéirase ou non, Europa. Desde moito antes de pensarse ou soñarse a Europa actual.

Aquel Imperio non foi tan ruín nas súas contas coa nosa terra como si é o actual. Vías de comunicación, acuedutos, termas públicas, cidadanía -primeiro para uns poucos, despois para todos- lingua.....civilización, seica. En todo caso, aquilo que destruíron tiñan planificado construílo mellor.

SILVIO LUPINO: Virade todo a estribor, en nome de Zeus, que alí ao fondo diviso Cambridge (NOTA: actual Cambre).

TITO FLAVIO: Di que si, Lupino, can desdentado de Apolo, que teño o sabor das sardiñas totalmente incrustado no meu cerebrum!!!!!!

No actual Imperio, o imperio da Unión, os catro pillabáns que nos mandan e gobernan, os de verdade, decidiron hai tempo que Europa toda era fácilmente raptable, que os enormes sacrificios que houbo que facer por parte do pobo poderían revertirse en pingües ganancias para eles. Que todo aquilo ao que nos obrigaba a nova Unión, e que nos forzou a adaptarnos ou desaparecer, non ía con eles. Que se tal ou cal Comisión decide implementar un novo requisito, custoso, para producir debemos cumprilo, aínda a risco de que pechen numerosas actividades económicas. Pero se, por contra, esas "recomendacións" denuncian os abusos cometidos día si e día tamén contra nós pola nosa propia Banca, entón non se vale, neno. No juego.

DIRECTIVO DE BANCA: Hombre, no me diga que es mucho pasarse cobrar unas comisioncitas de nada....que son unos eurillos que usté ni nota y que a nosotros, poquito a poquito, nos hacen mucho bien.....

Norma económica número un: nesta Europa desposuída aplicamos a receita neoliberal pura e dura cando tocan gañancias fabulosas. Isto é: "tó pa mi". Somos capitalistas convencidos ata as cachas. E cala, cala, rojito, que mira como están en África. En Katanga.

Pois en Katanga, en Europa, estamos máis que fartos de que estes pinflois nos veñan agora con que perden cartos ou, tan só, perden de gañar os cartos que pensaban gañar, volvéndose repentinamente socialistas. Chagamos así á norma económica número dous: nesta Europa desposuída aplicamos a receita socialista pura e dura cando toca non gañar o que tocaba. Isto é: "los pufos son de todos". Son socialistas convencidos ata as cachas. Qué ironía máis custosa: o Estado que queres adelgazar ten que acudir no teu socorro cando, perdidos os estribos e sen capacidade para a reacción, te atopas ao borde do abismo. Ironía custosa, si, pero custosa para todos nós.

Pensemos xuntos sobre todo isto.

Eu agora marcho. Vou subir o Monte do Destino polo seu lado norte, para así contemplar algo do Golfo Ártabro. O que me deixan contemplar as moles construídas á beira do Río Bravo (Ronda de Outeiro). Entre tanto, vou ir cavilando. Contoume Dona Rosa o venres pasado cómo lle subira o recibo da luz. "Un pecado, meu. Con esta pensión y más lo mío....pues imagina".

Lin por algún sitio que o recibo da luz continúa sube que te sube aínda que se abaratou o prezo do kilovatio. Tamén as principais grandes empresas volven declarar beneficios para nós inalcanzables. Unha gran nova. A luz milagreira ao final do túnel (¿?).

E así, mentras penso en escalar a montaña, penso tamén no que pensan todas as persoas que se atopan nas fileiras do paro.

Bueno, iso.............................en qué pensarán??????

GRANDE EMPRESA ELÉCTRICA: Primeiro, págoche o anaco de terra a prezo de coña. Logo instalo os meus muíños e estropeo a túa paisaxe sen darche nada a cambio. Consigo enerxía fácil e barata. Por últimísimo, subo o recibo da luz coa excusa da moratoria que se me ocorra, da cota de non sei qué, do aluguer do non sei cánto, e así todo....ji, ji, ji, jito.......

Abur, yogur!!!!

Torre de Hércules, Patrimonio de Katanga!!!!!!

Non podemos estar máis contentos en Katanga coa distinción da nosa Torre entre os monumentos Patrimonio da Humanidade, patrimonio de Katanga.

Un dos lugares da Coruña desde mellor se ve a súa grandiosidade é Pena Moa. Non vos recomendamos subir a vela alí.....por agora. Pero cando, en pouco tempo, os visitantes da nosa cidade, ou os propios que retornen a ela, que cheguen pola Terceira Ronda, tamén coñecida como Río Bravo, verán a Torre alzándose cara ao ceo katangueiro....proa mariña da Coruña toda!!!!!!

Mirade senon cómo quedou este katangueiro en canto soubo do nomeamento da Torre como patrimonio del, que tamén é humanidade....aínda que coste aprecialo!!!!!

"É que prometín subila cen veces nun día se se conseguía o choio!!!!"

"Tamén vos digo que se non chegan a darlle esa distinción.....aquí se ía liar unha que nin nunha redada en Pena Moa tal se viu!!!!!!!!"

Noraboa a Katanga toda!!!!!! Vós tamén tivestes moito que ver!!!!!!

Aí vos queda esta foto para o recordo sacada desde os montes que protexen Katanga!!!!!!!