Deconstrucións Negreira

by Manolo en mardoorzan.com

Interpretación libre do programa electoral presentado polo Sr. Negreira Alcalde da cidade da Coruña e vindeiros logros tanxibles e transparentes do seu “Cambio eficaz”.

- Vai rematar co paro en menos do que canta un galo, pois ten unha política de creación de emprego tan ou máis sofisticada e eficiente que a do seu mentor o Sr. “Feixón”(traducido do español).

- Vai pechar e rematar coas grandes áreas comerciais e facer que o pequeno comercio comece a recuperar o esplendor doutros tempos e gañar cartos nun abrir e pechar de ollos.

- Coa súa política de aparcamentos disuasorios, o soterramento de vías, a dupla e tripla fila e a retirada de bolardos vai solucionar o problema do tránsito nun santiamén.

- Ao non haber carril bus e circular por riba desa dupla e triple fila, os autobuses van ver reducidos os seus tempos medios de chegada nunha media hora, como mínimo!

- Os mozos e mozas van deixar de facer botellón porque, agora si, comprenderon que esta práctica é moi prexudicial para a súa saúde.

- O edificio Conde de Fenosa, a reversión polo caso “Lóstrego” e o caso do Parque Ofimático van ser resoltos pola arte do birle o birloque.

- O furado do Parrote vai ser resolto dun modo limpo, non contaminado nin especulativo e procurando o ben para o patrimonio e a cidadanía, e axiña será un mal soño para todos os coruñeses e coruñesas.

- Ao final de ano, coa contratación dos homes do frac, dos homes da gaita…, terá cobrado todos os cartos do morosos do Concello.

- Como se considera un seguidor de Sir Paco Vázquez o urbanismo vai recuperar o esplendor doutrora e os dentes de serra serán só un recordo. A defensa do patrimonio será un eixes cardinal da súa actuación. Os axentes da propiedade inmobiliaria e os promotores que se boten a tremer, porque a protección da legalidade e disciplina urbanística terá un tratamento insubornable.

- Que se preparen os nostálxicos do franquismo porque Millán Astray e demais franquistas serán tratados como se merecen.

- O depor recuperará a vindeira tempada a súa condición de equipo de primeira división, porque a política de creación, cubrición e fomento de espazos deportivos fará que a canteira do Barça sexa só unha nimiedade en comparanza coa nosa. (LER MÁIS)

A moverse!!!!!

Este é o novo editorial de mardoorzan.com. Asina e comparte!!! Hai que moverse!!!

FAGAMOS ALGO NOVO (de mardoorzan.com)

O forte e simultáneo retroceso electoral de BNG e PSOE nestas eleccións municipais demostra a fondura das súas crises e tamén a incapacidade do BNG para liderar as esquerdas e frear o avance da extrema dereita que hoxe controla o PP. Debúxase claramente no horizonte un ciclo político de hexemonía conservadora e de involución social e económica que corremos o risco de non sermos quen de reverter.

O 22-M veu confirmar que a perda do goberno da Xunta de Galicia non foi diagnosticada nin tratada como cumpría polo nacionalismo, a pesar dos avisos e voces que reclamamos unha reflexión fonda e obrar en consecuencia.

Alén do plebiscito anti-ZP no que en boa medida se converteron estes comicios locais, a mensaxe dada polo electorado galego é que o BNG non representa hoxe o proxecto político da maioría da esquerda galega.

Púxose de manifesto de forma clara e indiscutible que o BNG xa non é quen de atraer o voto de esquerda desencantado polo PSOE, como tiña acontecido desde os anos 90 até a época de Nunca Máis. O Bloque non é capaz de ilusionar á xente como outrora, non é unha alternativa política válida para facer progresar o País. LER MÁIS

Mar do Orzán: A Coruña máis xusta e solidaria

Hai uns días recibimos o convite para formar parte dun novidoso medio de comunicación nacido na Coruña: Mardoorzán.  Mellor quedemos directamente coas súas/nosas propias palabras:

"Lanzamos, nestes tempos escuros que vivimos, un medio -ou mellor dito, un contramedio- de información pensado para xenerar sinerxias, inexistentes no conxunto dos actuais mass media. Procuramos unha intercomunicación de dobre sentido que nos permita, a todas as persoas que conformamos esta redacción, como a todas e todos vós, conformar un mínimo paquete informativo e de debate, libre de máis ataduras que as que nós mesmos nos marquemos. Se queres formar parte do noso equipo de colaboradores, ou pretendes tan só deixar constancia da túa opinión nalgún dos temas concretos propostos, faino no formulario de contacto que atoparás no menú principal.

Mardoorzán trata a necesidade de tomar postura e actuar, de concienciármonos e espertar, pois aínda hai esperanza, hai solucións. Unha cidadanía informada e responsable pode impedir os atropelos. Todos cun mesmo rumbo, cun obxectivo claro: defender a dignidade, a democracia e o ben común. Chegou o momento. O primeiro paso é REACCIONAR.

Desta maneira, comezamos unha andaina que pretende non deixarnos pasivos, atorados, inmóbiles, inertes nin indiferentes diante do mundo tal e como nolo están construíndo os grandes detentadores do poder e das riquezas. Tamén somos seguidores do lema «actúa localmente e pensa globalmente». Defendemos o noso dereito a estar e actuar desde a nosa cidade, comarca, país e mundo".

Todas as persoas directamente relacionadas con este espazo katangueiro que algúns/nhas de vós teimades en seguir apoiamos este novo proxecto e daremos o máximo de nós para que poida convertirse nalgún referente diferente, distanciado da realidade que se nos impón cada día, cada hora, cada minuto e cada segundo. Agora. Agora tamén. E máis despois.

O noso artigo de portada trata, como non podería ser doutra maneira, da figura de Lois Pereiro desde o espírito de quen nin sabía que estaba alí. E digo que non podería ser doutra maneira non tanto por adicárselle este ano o Día das latras galegas, se non porque, sobre todo, foi un dos nosos. Foi un katangueiro. Aquí tedes a nosa reacción cando se coñeceu o protagonista deste ano:

Katanga Koruña

Un dos nosos!!!!!!!!!!!!!

El Día das Letras, para Lois Pereiro, poeta punk · ELPAÍS.com

www.elpais.com

‎"Hemos tomado un acuerdo que tendrá una gran repercusión", anunció el presidente de la Real Academia Galega (RAG), Xosé Luís Méndez Ferrín, antes de desvelar que el homenajeado el Día das Letras Galegas de 2011 será el poeta Lois Pereiro. En efecto, Pereiro (nacido en 1958 en Monforte de Lemos y mue...

27 de Xuño de 2010 ás 13:54 ·  ·  · Compartir

En fin, que xa tedes outro sitio para mirar....abur, yogur!!!!!

Sexo soviético (adicado a Lois Pereiro)

by Blog Katanga Koruña, adicado a Lois Pereiro no seu Día das letras galegas

A última vez que vin ao Naranjito -aquela mascota cítrica que protagonizara o mundial de fútbol de España 82- foi en Miño, no últimos estertores do verán de 1989. Uns amigos quedáramos a pasar a fin de semana nunha casa familiar desa localidade costeira, equidistante entre A Coruña e Ferrol. Compráramos algunhas botellas de licores brancos e varios refrescos e subimos a un monte próximo desde o que divisábamos a vila de Sada. No primeiro envite que lle larguei ao cubata sentín unhas nauseas terribles e repentinas que me levaron ao desaloxo inmediato estomacal, aínda antes de ter rematado medio vaso de tubo. Os meus amigos quedaran tan abraiados ante a miña reacción que deseguido procuraron unha linterna que dese luz e taquígrafos a todo aquel desmadre alimentario, así de espabilados que eran. Entre arcadas e bilis apenas atinei a divisar entre a herba o bote de Fanta de laranxa que acababa de servirme xunto co Vodka. Naquela noite fuxidía, naquel espazo atlántico que mira sempre ao oeste, brillou como nunca antes o fixera unha oxidada imaxe redonda e alaranxada como laranxa era o sabor do refresco. A tal lata caducara había seis anos. A derradeira putada da mascota. O fin, tamén, de toda unha época para min.

Tres anos antes, en 1986, a televisión estaba ben chea de homes enchaquetados, acenos afectados e garabatas imposibles. Tanto tiña que fosen os Carrillo, González, Suárez, Fraga –cando espertou o líder da dereita, aínda estaba alí- ou Cabanillas, Don Pío, pero a rúa, a nosa rúa, estaba ateigada de ledicia e insumisión estética. Os meus colegas rockers, os meus colegas jevirulos, os meus colegas punkarras ou os meus colegas mods e/ou neomods coincidíamos ben na Cidade Vella, ben nos cais do Porto, especialmente aqueles días que atracaba algún buque soviético cargado de rapazolos ansiosos por cambiar o seu alucinante tabaco de longo filtro acartonado en troco de calquera cousa occidental que levásemos enriba. O Porto era un bo lugar para min. Alí quedaba, as máis das veces, para compartir cos amigos aquel viño COES tan barato e estimulante, e outras, desgrazadamente as menos, para esconderme con M.J.D.F. por entre os almacéns que atopabas á altura da Palloza, lonxe de toda mirada que non fose a nosa. Iso cando non había cartos para o cine. Lembro ter comprado entradas para ver as peores obras cinematográficas do mundo e lembro ter acariciado cunha mistura de ansia e temor os grandes peitos mozos de M.J. pero o que non lembro son as propias películas que supostamente fomos ver.

Chegado aquel mesmo agosto, acudín xunto coa miña irmá á primeira edición do Noroeste Pop-Rock da Coruña, celebrada no Palacio dos Deportes de Riazor. Fomos xuntos pero non revoltos, que non era o caso dar a imaxe de sermos parella. Encantounos Viuda Gómez e flipamos cuns tipos que sacaron a bandeira de Suecia, pano co que aseguraron sentirse absolutamente identificados (?). O nome: Método Sueco. Claro. Logo pasaron os Glutamato, con esa estética tan nazi, Resentidos, Siniestro, Burning, Objetivo Birmania (puagh)...un mogollón da hostia para dous menores sen cartos. Xa de madugada, contra as tres ou catro da mañá, subiu ao escenario un tipo algo espigado de tez branquecina. Chamábanlle o Pereiro e cantaba en Radio Océano. “Son tan atlantico que teño gripe en agosto”, dixo, e comezaron a tocar. As cancións que máis me gustaban eran "Sexo Soviético" –sexo soviético, polvo quinquénico- e "Narcisismo", esta última con letra de Lois Pereiro:

Sigo os pasos do meu sangue no meu corpo

e coa unlla do meu dedo mais firme

abro un sulco vermello en media lua

na vea que me acolle tan azul

Narcisismo, narcisismo, narcisismo, narcisismo.....

A transición era miña e Lois Pereiro estaba alí. Feliz Día das nosas letras, señor Lois...señores Pereiro.